Στίχοι, Δισκογραφία, Παρτιτούρες, Εικόνες, Wallpapers, Downloads για τους Nirvana
Στίχοι, Δισκογραφία, Παρτιτούρες, Εικόνες, Wallpapers, Downloads για τους Nirvana
Νέο! Θέματα Nirvana για το Winamp και το MSN Θέλετε να δουλέψετε στο Nirvanalyrics.net: Στείλτε μας Email Η γωνιά των οπαδών των NirvanaForum Affiliates
Nirvana - Come as you are έχει δεχθεί επισκέπτες |
Συνεντεύξεις και άρθρα για τους NirvanaΣε σχήμα καρδιάςΑπό το Rocket Magazine, 27 Απριλίου, 1994 Όταν ο Kurt Cobain πρόσφατα αυτοκτόνησε, βρέθηκα, όπως όλοι, να αισθάνομαι κοντά στη μουσική σκηνή του Seattle, στη θέση μηδέν για μια από τις πλέον παθιασμένες, τροφοδοτούσα τα media ιστορίες της δεκαετίας. Η επακόλουθη κάλυψη από την τηλεόραση, οι αναρίθμητες ιστορίες στις εφημερίδες, και οι ατέλειωτες ώρες ραδιοφωνικών συνομιλιών που ακολούθησαν αυτή την τραγωδία με άφησαν να ντρέπομαι για το δικό μου επάγγελμα, να φοβάμαι την ίδια μου την πόρωση με αυτό (διάβαζα κάθε δημοσίευμα για τις πρώτες τρεις μέρες μέχρι που άρχισα να αισθάνομαι αηδιασμένος), κατι τελικά να νιώθω ναυτία μπροστά στην κάλυψη από τα ΜΜΕ, όση και μπροστά στην τραγωδία του θανάτου του Cobain. Ο καθένας ζωγραφίζει τη δική του προσωπική γραμμή γύρω από τέτοια γεγονότα, και υπάρχει πάντα ένα σημείο πέρα από το οποίο και ο πλέον περίεργος παρατηρητής ενός δυστυχήματος θα αισθανθεί αηδιασμένος. Για εμένα, και για πολλούς άλλους,αυτό το σημείο ήταν η φωτογραφία στους Sheattle Times το πρωί του Σαββάτου στις 9 Απριλίου. Ήταν στην πρώτη σελίδα, 4 έγχρωμες στήλες. Ήταν μια φωτογραφία του Cobain γυμνού στο δάπεδο του θερμοκηπίου του. Μπορείς να δεις τον αστράγαλο του , το δεξιό πόδι του, το μάυρο Converse σπορτέξ, τη σφιγμένη δεξιά γροθιά.Μια πόρτα κόβει τη θέα του κεφαλιού, του αριστερού χεριού, και, προφανώς, το πιστόλι που χρησιμοποίησε απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό.Τα παπούτσια είναι δεμένα όπως συνήθως είναι και τα δικά μου, όπως κάθε αριστερόχειρας στην Αμερική τα δένει, με τους μεγάλους, σαν μπαλόνι κόμπους τους. Φοράει λευκές κάλτσες. Η εικόνα βρίσκεται κάτω από την επικεφαλίδα " Οι τελευταίες, προβληματισμένες μέρες του Kurt Cobain", αλλά δεν υπήρχε καμιά ανάγκη για την επικεφαλίδα, ή έστω την ιστορία, αφότου έβλεπες τη φωτογραφία. Ένας ρεπόρτερ των Times μου είπε κατ'ιδίαν ότι είχε συναντήσει έναν υπεύθυνο του National Enquirer; ο οποίος τον είχε συγχαρεί για τη φωτογραφία. "Μας νικήσατε αυτή τη φορά", είχε πει με προφανή ζήλια. Φυσικά δεν πλησίασαν όλοι τη φωτογραφία με τον ψυχρό τρόπο του ρεπόρτερ του Enquirer. Στον κύκλο φίλων και συνεργατών, οι άνθρωποι ακόμα μιλάνε για "αυτή την εικόνα" περισσότερο από ότι για κάθε άλλο στοιχείο αυτής της φρικτής ιστορία. "Μπορείς να θυμηθείς μια στιγμή που και οι δύο εφημερίδες του Seattle είχαν τη φωτογραφία ενός πτώματος στην πρώτη σελίδα"? ρωτά ένας από τους φύλου ς που δουλεύει για την ανταγωνιστική P-I.
Οι Times δέχτηκαν εκατοντάδες γράμματα διαμαρτυρόμενα για την εικόνα αυτή και δημοσίευσαν μερικά στην εφημερίδα. Όμως υπήρξε και μια στήλη όπου ο εκδότης, Mike Francher, συνήθως ένας ογκόλιθος ηθικής, ξεπέρασε τον εαυτό οτυ υπερασπιζόμενος τη χρήση της φωτογραφίας. Ο Fancher έγραψε ότι η εικόνα ικανοποιούσε τα κριτήρια των Times για το "εάν θα καλυφθεί ένα δημοσιογραφικό γεγονός.... Το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι αυτή η εικόνα πέρναγε αυτό το τεστ αποκαλύπτοντας κάτι βασικό για ταο θάνατο του Cobain . Η ανησυχία μας ήταν ότι η αυτοκτονία του Cobain θα εξυμνούταν από κάποιους, αυτοκτονία, η υπέρτατη κορφή. Αυτό που ο Fancher ξέχασε να αναφέρει είναι τα κέρδη των Times από αυτή τη φωτογραφία. Προσφέρθηκε στους Times για 10000$ και έχει πωληθεί ως τώρα σε πολλά περιοδικά της ανατολικής ακτής και στο People. Η πηγή μου στους Times αναφέρει ότι ίσως οι Times βγάλουν ένα εκατομμύριο από αυτά τα δικαιώματα."Δεν έχει καμιά σχέση με την ηθική", μου είπε ο ρεπόρτερ των Times. Είναι εμπόριο. Και το εμπόριο συνεχίζεται, παρά το θάνατο του Cobain, χωρίς χρόνο για θλίψη και περισυλλογή. Παρά τη δικαιολογία του Fancher ότι η φωτογραφία δεν εξυμνεί τον Cobain, το ρεπορτάζ που ακολούθησε σε σχεδόν όλες τις εφημερίδες, συμπεριλαμβανόμενων των Times (και στην τηλεόραση και το ράδιο) έχει εξυμνήσει τη βασανισμένη ζωή του Cobain, σε βάρος του έργου του. "Τι κάνει αυτούς τους συγγραφείς να θεωρούν ότι μπορούν να μετατρέψουν μια δυστυχισμένη και μοναχική ζωή σε ένα κομμάτι τέχνης?" ρώτησε ένας από τους φίλους μου. Σε αυτό τον πανικό δημοσιογραφικής κάλυψης, κανένας δεν αναφέρθηκε σετη μουσική του: τα άλμπουμ που αυτός και οι Nirvana έκαναν, οι συναυλίες τους, όλα αυτά ξεχάστηκαν. Σε τελική ανάλυση αυτές οι ηχογραφήσεις και οι συναυλίες είναι ο λόγος που ο Cobain είναι κάτι, και αυτά κατάντησαν μια υποσημείωση στον αισθησιασμό της νεκρολογίας του. Ο Cobain δεν μπορεί να δυσφημιστεί τώρα, και έτσι έγινε κοινός τόπος ιαχών από τύπους σαν τον Rush Limbaugh και τον Andy Rooney. Rooney, αυτός ο γερό τρελός, χρησιμοποιήσε το "60 minutes" για να μας πει ότι μιας και ο Kurt είχε πρόβλημα μα τα ναρκωτικά, η μουσική του μπορεί και να μη σήμαινε τελικά τίποτα. Ωστόσο σίγουρα κάτι σήμαινε για μένα: Είτε έγινε από κάποιον με πρόβλημα ναρκωτικών, ή από κάποιον γεροτρελό με το κεφάλι του χωμένο στον κώλο του, το έργο του έχει μια ζωή ξεχωριστή από αυτή του δημιουργού του. Τίποτα από όσα θα μπορούσαν να πουν για την αναταραχή με τον Cobain -και σίγουρα ήταν μεγάλη- δεν θα έπρεπε να αλλάξει την ιδέα μας για τη μουσική του. Κατά πρώτο λόγο, η κάλυψη από τα ΜΜΕ επικεντρώθηκε στην τραγωδία αυτή καθεαυτή, στο πώς τα ναρκωτικά υπήρξαν ο εύκολος ένοχος, στον οποίο πολλοί δημοσιογράφοι αποφάσισαν να αποδώσουν το θάνατό του. Και όπως σε κάθε υστερική συζήτηση για τα ναρκωτικά σε αυτό τον αιώνα, τα ίδια τα ναρκωτικά ενσάρκωσαν την πραγματική φύση του κακού σε αυτή την περίπτωση. Η συνέντευξη με έναν από τους προμηθευτές ηρωίνης του Cobain (ιστορία στους Times στις 20 Απριλίου, μου φαίνεται προσωπικα τουλάχιστον χαμένη, ίσως και τελείως επικίνδυνη. Θέτοντας ερωτήσεις όπως " η σκηνή του Seattle και η χρήση ηρωίνης: πόσο άσχημα είναι πράγματι"? οι Times υπονομεύουν την τοπική μουσική σκηνή και τρέχουν πάνω από ένα πρόβλημα εθισμού που αγκαλιάζει κάθε πτυχή των κοινωνιών μας, ασχέτως επαγγέλματος. Η κατάχρηση ναρκωτικών δεν είναι ένα πρόβλημα μόνο των μουσικών και στατιστικές έχουν δείξει ότι η κατάχρηση είναι επίσης πολύ συχνή στους γιατρούς και τους νοσοκόμους. Αλλά μην περιμένετε να δείτε μια επικεφαλίδα του τύπου:"Το ΑΜΑ και η χρήση μεθαδόνης: Πόσο άχημα είναι ?" γιατί το σενάριο δεν ταιριάζει με τον τρόπο που μας αρέσει να βλέπουμε τους επαγγελματίες υγείας. Για πολύ καιρό σε αυτό τον πολιτισμό έχουμε αποδόσει τα κακά της κοινωνίας στις μορφές τέχωης, και ο θάνατος του Kurt Cobain μας δίνει άλλον έναν έυκολο στόχο για το κακό του rock'n'roll. Είναι αλήθεια ότι ο Jimi και η Janis και ο Jim και ο Kurt όλου πεθαναν στην ίδια ηλικία, αλλά πολλού άλλοι 27-χρονοι επίσης πεθαίνουν πρόωρα και δεν γίνονται επικεφαλίδες. Ουσιαστικά έτισι απλά αποπροσανατολιζόμαστε από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας: είτε είναι βίαια σόου με μπάτσους στην τηλεόραση ή "grunge rock", η ίδια η τέχνη δε δημιουργεί κοινωνικό θυμό ή κοινωνικά προβλήματα, απλά τα αντικατοπτρίζει. Τα ναρκωτικά δεν δκότωσαν τον Kurt Cobain. Δυστυχώς, μονος του σκοτώθηκε. |
Αρχεία μεταφόρτωσης για τους NIRVANA
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Nirvana Lyrics ©2003-2005 by k8oylos. Που σημαίνει ότι πριν κλέψετε οτιδήποτε από αυτό το site, μπορείτε να μας στείλετε τουλάχιστον ένα email.:). Το όνομα Nirvana είναι registered trademark, οι στίχοι, τα τραγούδια κλπ κλπ ανήκουν σε αυτούς, αλλά το ξέρετε ήδη.:( |
